Nereye gitsem, aynı aidiyetsizlik, yararsız oyun duygusu da benimle: Beni hiç ilgilendirmeyen şeylerle ilgilenmiş gibi yapıyor; neler olup bittiğinden, nerede olduğumdan habersiz, kendiliğinden ya da iyilik olsun diye kımıldayıp duruyorum. Beni cezbeden başka bir yerdir, ama bilmiyorum neresi.
Yıllar geçtikçe anlaşabileceğimiz kişilerin sayısı da azalıyor. Artık seslenebileceğimiz kimse kalmayınca, bir ismin içine düşmeden önceki gibi olacağız sonunda.