Hırsı bir düşünün;insanın simasını çirkin bir yaratığa dönüştüren anlamsız bir kasistir. Hırslı insanların yüzünde Bu hırs açığa çıktığında bir bakın, en masum insanın bile yüzünden kir akmasına vesile olduğunu göreceksiniz. Hırs temelde en çok kapitalist ahlakın yüceltildiği bir duygudur.
Yalana isyan etmeliyiz. Peyami safa'nın eşsiz kaleminden döküldüğü gibi: Yalana her şey isyan etmelidir. Eşya bile! Damlardan kiremitler uçmalıdır, ağaçlar köklerinden sökülüp havada bir saniye içinde toz duman olmalıdır, camlar kırılmalıdır, hatta yıldızlar düşüp gökyüzünde bin parçaya ayrılmalıdır. Ama hangisini tercih edersek edelim, şükür ya da isyan, en iyisini yapmalıyız!
Belki fiziksel zeminlerimiz sallanmadı ama zihin zeminlerimizde devasa bir zelzele oldu 6 Şubat günü.
Normallerimiz bir anda anormalleşti. Günlük rutinlerimizden utanır olduk. Ne yapacağımızı bilemez bir halde yardım etmeye, korumaya, korunmaya odaklandık. Günlerce, haftalarca sürdü bu zelzele. Her geçen gün felaketin boyutlarını daha farklı açılardan anlamaya başladık. Her gün bu felaket bir önceki günden katbekat büyük göründü gözümüze. Anladıkça küçüleceğine, anladıkça büyüdü. Haber aldıkça rahatlayacağımıza, haber aldıkça yıkıldık. Nasıl yaşayıp gittiğimizi, yarına neler inşa ettiğimizi, insanlığın bir bölümü olarak bıraktığımız iz ve eserlerin mukavemetini, medeniyet düzeyimizi, insanlık seviyemizi tokat üstüne tokat yer gibi, yeniden ve yeniden düşünmek zorunda kaldık.