Leylim

Beyaz, her zaman güzeldir, değil mi? Gün oluyor, maviden, kırmızıdan, bütün renklerden bıkıyorum; oysa beyazda, eksiksiz zevk veren bir şey var, beni hiç bıktır­mıyor. Beyazın gözü inciten hiçbir özelliği yok, insan içinde yitip gitmek istiyor... Bizim sarı benekli, beyaz bir kedimiz vardı; beneklerini boyamıştım. Çok güzel ol­duydu, ama boya tutmadı...
Duygu/Düşünce
Reklam
Kimi zaman şaşıyor, kendi madde­sel varlığından kuşku duyarak, şaşkınlık içinde, elini yü­zünde gezdiriyordu. Varlığı, bir düşlem yarattıktan sonra ortadan yitecek bir görünüş değil miydi?
Hep taşkınlıklara kapılı­yor, tıkanması savsaklanmış ruh köşelerinde, akla gelmedik boşluklardan kusurlar patlak veriyordu. Ama o zaman nasılda utanıyordu; kusursuz olmayı nasılda istiyordu!
Ermişlerin hikmeti kadın korkusuydu. Bu dünya, tuzaklar­la doluydu; çileci dervişler, içinde kadın bulunmayan çöle gidiyorlardı.