Toprak seni sarmak için, böcekler seni öpmek için bekliyor. O zaman bütün güzelliklerin, bütün kederlerin ve umutların dünyada kalacak. Sen de aslında her şeyin boş ve yalan olduğunu bu yolculukta anlayacaksın. Sona yaklaştıkça önceleri için ürperecek, korkacaksın. Sonra gözlerimizin karanlığa alışması gibi yavaş yavaş alışacaksın bu yokluğa. Sevdiklerin gelecek aklına birer birer. Sevildiğin günler gelecek.
Ölü Tanrıya ilişkin parolanın ancak benbenci beyinlerden kaynaklanabileceğinin hiç bu denli bilincinde olmamıştım. Öldüğü söylenen tanrı her yerde, çepçevre etrafımda, varlığımın her atomunda, her molekülünde. Vücut hala aşağıda piramitin merkezinde durmaktaysa da, bilincim piramitin tepesinden öteyi fışkırıyor. Kendimi evrenin bir parçası, ışık hızıyla dört bir yöne yayılan bir şimşek gibi hissediyorum.