Oysa bu iki şey, yani yargıçların adam kayırmaları ve para tutkusuna kapılmaları, bir devletin en sağlam ve en güvenilir yanı olan adaletini yıkıverir.
Oysa göz bir ayrılık görmedikten sonra, bir taş gerçek olmuş, ha sahte, ne çıkar bundan? Her ikisinin değeri, gözü gören içinde birdir, görmeyen için de.
Herkes bilir ki, bütün canlı varlıklarda açgözlülüğün nedeni ya korku ya da yoksulluktur. İnsanda ise, bazen yalnız kendini beğenmişlik ten gelir açgözlülük. Çünkü faydasız ve boş şeyleri gösteriş le ortaya serip, başkalarından üstün geçinmeyi şanlı bir iş sayar insanlar.
Büyük yürekli Fabricius bu soylu düşünceyle söylemişti şu sözü: “Kendim zengin olmaktansa, zenginlere baş olmak isterim. Bir halkın acıları, iniltileri ortasındaki keyif sürmek krallık değil, zindan bekçiliği etmektir.”