Ruhu büyük bir güçle kendine çeken
bir şey görülürse duyulursa,
zaman bir çırpıda akıp gider,
çünkü zamanı algılayan yeti başka,
ruhu içeren yeti başkadır,
biri bağımsız, öteki bağımlıdır.
Duyularımızdan birine
acı ya da zevk egemen olursa,
öyle kaptırır ki ruhumuz kendini bu duyguya
artık öteki duyuları tanımaz bile
ve bu olgu, birden çok ruhumuz olduğuna inananların görüşünü çürütür.
Platon’un
görüşüne göre insanın (karaciğerde,
kalpte ve beyinde yerleşmiş) üç ruhu
vardı; daha önce Vita Nuova’da
Platonun görüşünü benimsemiş olan
Dante, artık tek ruhu savunmaktadır.·Kitabı okudu
Görünce önüme düşen gölgemi,
tek başıma kalmış gibi
korkuyla başımı yana çevirdim.
"Yoksa korktun mu?”dedi destekçim benden yana dönerek,
“yanında olduğumu, yol gösterdiğimi unuttun mu?
Gölge veren bedenimin gömülü olduğu
yerde çoktan akşam oldu."
Vergilius ruh olduğu için gölgesi yoktur;
Vergilius’un gölgesini görmeyen Dante onun gittiğini sanır.·Kitabı okudu