“Sakın korkayım deme, kimse kesemez önümüzü,
izin büyük yerden çünkü.
Beni burada bekle; yorgun ruhunu destekle,
içini güzel umutlarla besle,
seni bırakmayacağım Cehennem’in dibinde.”
Bunları dedi gitti, orada bıraktı beni
güzel babam, boşlukta asılı kalmıştım sanki,
evetlerle hayırlar çarpışıyordu beynimde.
“Çektiğin acı belli ki,
belleğimden silmiş izini,
sanki hiç görmüş değilim seni. Sen söyle kimliğini, sen ki, daha büyüğü bile
bu denli iğrenç olmayan bir işkence
çekmektesin bu acılı yerde.”
Çektiğin acı = çektiklerin görünüşünü değiştirmiş.·Kitabı okudu