Ezgi Sezgin
@harmonia
"Sorgulanmayan bir hayat, yaşamaya değer bir hayat değildir."
Sokrates
Başkaları için adil olmak gerekiyorsa, insanın kendisi için de doğru olması gerekir.
Denizin dibindeki kumun beyaz veya kırmızı olduğunu sanmam ile ne renk olduğunu bilmemen arasında fark yoktur. Madem ki haksızlık başkalarına zarar vermektir, kimseye zarar vermeden nasıl haksız olunabilir?
Bu vicdan, çıkarlarıma ayak uydurup bozulsa bile, nasıl olur da insani tutkulara yenik düştüğü ve aslında mazur görülebileceği hallerde doğruluğunu muhafaza eder, ama rezilliğin, alçaklığın bile mazur gösteremeyeceği önemsiz, küçük çıkarların söz konusu olduğu yerde doğruluğu kaybeder?
Felaketimde bana güç veren ancak masumluğumdur ve bu yegane, ama güçlü olan dayanaktan kendimi yoksun bırakıp yerine kötülüğü koysam daha mutsuz olmaz mıyım ?
"Yaşamak için doğmuştum, yaşamadan ölüyorum."