Harun Küsmüş
@harunksms
İnstagram hesabım:
instagram.com/edebi.notlarrr?...
pluviofil
Lisans
Gaziantep-istanbul
Gaziantep, 20 Nisan
1213 okur puanı
Kasım 2018 tarihinde katıldı
Yokluğumun sessizliğini susturmaya çalışıyorum.
İhtimallere karşılık bu ilerleme telaşı Mücadelenin pençesindeyim.
Oysa ben.
Düşsel yolculuklar yaşıyorum.
Uzun ıssız yollar eğreltilerle karışıyor, Zamanın düzleminde yorgunum
Ayak uçlarımda uyuşuk bir hissizlik yaşıyorum.
Adımlarım olduğum yerde batıyor sonra.
Balçıktan birer temel kuruyor kendiliğinden,
Yerli yerince bir yaşama yeniliyor milim milim,
Yarın dünküne benzer gri bir film gibi,
Sokaklarım birbirine benziyor gittikçe.
Aşamıyorum bendimi, Karşılaşmamayı diliyorum kendimle, O vakit daralıyor sokaklar, Kaçamıyorum.
Geceye dönen günde
Gözler yalandan bir kapanışa yenik
Mavi önlük giyiyor, beyaz yakalar takıyorum,
Baktıkça heyacanımın arttığı,
Gülen yüzler görüyorum.
Üç numara tıraşlı başımı, Öğretmenim Ayşe elleriyle okşuyor.. Beyaz yakalarımda çamaşır suyu kokusu, anlıyorum..
Dimağımda en nadide günlerin kusursuz güneşli anları..
Yaşıyorum..
-Harun
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Biraz benlik sızıntısı
Biraz yaradılış sancısı
Bazen şahit olmak gökyüzüne
Güneş yeniden doğuyorken her güne
Varlık kendi kendinde bağımsız
Sevgi masum, aşk arsız
Üzerimde sabahın ilk ışıkları
Gölgesi gülümsemiş perdenin
Ruhsal huzuru oyan tensel arzular
Kaçamak bakışlara dönüşen, Sonrasız kıpırtılar
Belirsizliğin çölüne düşmüş varlık
Yüzüme vuran ışık
Sızar avuçlarımdan,
Adımlar yorgun
Gölgeler hasta.
Yıkıcı bir cümle gibi narsist yıgınlar.
Ucuz, belkide yıkık, hep karanlık, bakışlar..
Harun
Yokluğumun sesini susturmaya çalışıyorum.
İhtimallerle karışık bir ilerleme telaşının pençesinde düşsel yolculuklar yaşıyorum.
Düzlemler eğreltilerle karışıyor, zamanın kapsamına dair ayak uçlarımda bir hissizlik taşıyorum. Adımlarım olduğum yerde sabit birer temel kuruyor, sokaklarım birbirine benziyor. Aşamıyorum, karşılaşmamayı diliyorum kendimle, sokaklarım daralıyor. Mavi önlük giyiyor, beyaz yakalar takıyorum, baktıkça heyacanımın arttığı, gülen yüzler görüyorum. Üç numara tıraşlı başımı, Öğretmenim Ayşe elleriyle okşuyor.. Beyaz yakalarımda çamaşır suyu kokusu. Dimağımda en nadide günlerin güneşli anları...
-Harun
İmgeler dünyasında sınırları belirleme ihtiyacı duyar insan. Düşünce alanları birbirine geçirgen olduğu kadar, imgeler de birbiri ile bağ kurabilir. Yeniden yönelişler ve farklı görüşler yeni kuşkuları doğurur böylece. Ancak bir fikre kaskatı bağlı kalanlar, görüş alanlarını yitirirler önce, sonrasında bilinçlerini..
Kendi dışında olanlara, içsel olarak yine kendi özellikleri ile anlam veren, siyah ve beyaz olan dünyayı kendi spektrum kapasitesi ile değiştiren. Kendi yarattığı duyguların fısıltılarını gerçeklik olarak benimseyen insan. Ne kadar istesede kendi bilinç havzasından çıkıp; kendini, kendi dışından tamamen şeffaf olarak göremeyen insan. O aradığı yola erişmeyi amaç edinsede o yolu hiç bir zaman bulamayan insan..
-Harun