Sır küpü bir elektrik tayfının girintilerinde gezer oysa şeytan, ruhun labirentlerini izler adım adım, kaçmak ruhun koridorlarında şeytandan, işte budur kibirden uzaklaşmanın zor yolu... Kolaylık ne demektir? Zorlukların içerisinden çıkan her kolayın bir de daha zoru vardı, ateş kavurunca anlar gerçek yangını vücut, su toplayan yanıklar çabuk geçer oysa... İnsan gözyaşını büyütebilmeli sonsuz ateşleri söndürebilmek için, kıvılcımları önlemek gerekir ateşi yenebilmek için...
Harun Küsmüş
Nemli duvarlar, pas tutmuş demirler, içimdeki ayazla beraber griye çalan hava. Üşütür, bekletir ve bakar gözlerime.. Yarım kalmış çayım, masamda unuttuğum kalem, bir kaç sayfa yazıyla yaşıyorum ayazı.. Beklerim ilkbahar kuşlarını, güneye ve sıcak sazlıklara uçarken. Benimki bir göç akını umduğum beklemek o yazı. Şimdilerde aklım bir çöl yalnızlığında deli, paçalarımdan akan yalnızlıkla uyur uyanırım, gün be gün tek uzayan saçım ve sakallarımla. Sorar beni kendi benliğim. İtirazlarımı yazsam ve beklesem ne derim, gelse o hiç bilmediğim suret, belki de tanır beni yalnızlığımdan; bir ihtimalin uzun gölgesine alsa beni, hiç yaşanmamış anılarımızı anlatsa, onu nasıl özlediğimi anlasa...
Harun Küsmüş
Uzun zaman oldu, uzun zamandır bekliyorum seni.
Varlığını merak eylerken.
Varlığından haberdarken.
Seni bilememenin hüznü.
Çok zaman oldu, gözlerini görmeyeli.
Nefesinin ısıttığı rüzgarı, hissetmeyeli.
Zor zamanlar oldu, seni uzaktan izleyeli.
Beklettin, çok beklettin, kendini göstermeyeli.
Gözlerin, aynı utangaçlıkta, ruhunun özgürlüğünde..
Artık biliyorum seni, sendeki beni..
Ezelden beri bildiğim gibi...
Harun Küsmüş
Olamama Hali
Belkide yaşandığı sanılan bir çok şeyi yaşanmamış sayacağız. Dış bükey geometrik bir şeklin tasavvurunda, köşelerimiz aynı zamanda kendi içimizde. Her hafıza dönemecinde bir kesik atmışız, ruhumuzda aynı yaralar, aynı yorgunluklar. En nihayetinde usulca kendimize varıp, kendi boşluğumuza kapılıp. Nerede olduğunu bilmeyen körlük hastalığına yakalanan herhangi birine dönüşüp. Karanlığın içinde kaybolup zerrelerimize kadar dağılacağız.
Bir başka akşamın sabahında
Aynı gökyüzünün altında
Bir sonbahar mevisiminde
Rüyalar denizinde, gün ışıldar
İnce bir tülün ardında hayalin
Kirpiklerinde geceden kalma çiğ tanesi
Özüm yüzüne hasret, canım canına
Usulca gelen bir yakarış gibi
Göğsünden gelen o fısıltı
Seviyor, seviyor, seviyorum.. yaşanmamışta, yaşanmış gibi,
Yaşanacak yegane gerçek ölüm gibi...
Harun Küsmüş