Genişleyen Boşluk
Seni unutmaya meylim varmadı. Sabahları gelir hayalime, fırtınası dinmiş bir yamacın, sisi dağılmış bir dağın ıssız bekleyişinde uykularım. Seni unutmaya meylim varmadı. Durgun bakışlarında aradım anlamını yaşamın. Dünü hatırlayan gözlerinde birikmiş hüznünü hayatın. Adımlarm hep aynı yöne, birazcık gülümseyip birazcık hüznü biriktiren. Rüyasında gördüğüne kanıp, yola düşen bir özne gibi belirsizim şimdilerde. Saçların dimağımda kalanların anlamı gibi. Kıvrım Kıvrım kendine döner. Sesinde bir duru huzur, sözlerin derin uçurumlara hazır. Ruhumun içerisinde evren gibi genişleyen boşluk. İçerisinde bir sen var. Hep suskun, hep durgun, hep kızgın...
Harun Küsmüş
Kafamın içerisinde sesler var
uğultulu, tek düze olmayan, kımıl kımıl, ve bir dağın dibinden bir yardan aşağı, aklıma gelen gözler.
Buğulu bakışlar var, ağlamaya yüz tutan, yüz tutunamadığı için ağalayamayan.
Düşüncelere tercüman olabilir derken.
Kelimeler karmaşalara yol açan birer belirsizlik içeriyor.
Yutkunmadan tek seferde anlatmak isterken, yetersiz kalan nefeslerle tamamlanamayan birer koşuşturma ile son buluyor yollar. Gözler önünde olana bakarken, çabucak verilen kararlarla ilerliyor hayat. Her ruhun kendi içselliği birer yaprak misali ordan oraya savruluyorken, caddelere düşen yağmur damlaları gibi birbirine karışıp akıntıyla kayboluyor. Belki de böylesi olması gerekendir, kimbilir.
Sedasına sevinilen birer bebek iken, selası ile defnedilen birer cesediz hepimiz. Ve yaşayıp giderken ölesiye,
belirsizlik bir zehir gibi kol geziyor hayatımızın sokaklarında, bir iyi bir kötü gibi çekilen nefesler.
Mevsimler gibi bazende sırasını ertelemeden.
Bazı ellerde acılar varken, bazı ellerde çiçekler ve avuçlara sığmayan sevinçler.
Uykusuz kalmışta sabaha torbalı gözlerle uyanmışız çoğu zaman. Geceler düşüncelerle, varoluş sancılarıyla anlam arayışlarıyla geçiyor.
Kimi gönüllerde yıkıntılar var kimilerinde yarına dair sabırsız bekleyişler ve umutlar...
Mesafelerini ölçmek gerekiyormu ilişkilerin, bir bakışın, sesin veya dokunuşun.. İçinden geçen bir hissi kendi kendine tanımlayabilirmisin? Sınırları aşarak öylesine özgür bir halde yürüyebilirmisin kendinle... Sonunu tahmin edebilirmisin bir bakışın, kalacak izlerini. Her daim soğuktan donmaz insan; bazen bunun aksine boğulur sıcaktan, dışarısı soğuktur ama o gereğinden fazla giyinmiştir sadece...
Düşüncelerim boylu boyunca uzanmış
Üzerimde yaz sıcağı tozlu bir ter sıkılganlığı
Karşımda bir orman var yanıyor, genzimde yakıcı çam kokusu
Ellerimin uzanabildiği yerdeyim oysa
Her ateşte dönen bir devran gibi
Kendimle aramda bir hayal gibi benliğim
Kaygısından üşüyorum hayatın, dünyaya sığınamayan bir köşede bekleyen bensizliğim
Uzun geceler, dağılmış bir gökyüzünde uzak yıldızlar hayalim..
Uzaklık,
Bir sessizlik gibi, derin ve boşluğun dibi bu gece...
Direnci tükenmiş sinirler
Ucu ucuna yeten sabırlar
Kabullenilmiş sözler
Değişimi bekleyen zihinler
İçinde filizlenen umutlar
Umursanmamış kusurlar..