"Bazen küçük bir olay, insanı, o olayın hemen bir saniye öncesine kadar her şeyi berrak görüp her şeyin mükemmel olduğunu düşünürken, birdenbire allak bullak etmeye yeterdi."
Zoru görünce bildiğimiz tek yol kendi içimize kaçmaktı, karanlıklarımızda kaybolmaktı.
Zaman sadece birazcık zaman
Geçici bu öfke, bu hırs, bu intikam
Acılarımız tarih kadar eski
Nefes alıp vermek misali olağan…
Sonunu bilmediğim bir yola girmiştim. Heybem boştu, yüzümde her daim fakir bir ifade. Garip bir hüznü taşıyordum içimde. Dönüp dolaşıp aynı tutarsızlıklara meydan okurken tek başıma. Rastladığım o fotoğrafla beraber. İçimde oluşan eşsiz coşkunun peşinde. Elinde çay bardağı ile içtiği kahveli fotoğrafta. Yüzündeki meleksi ifade. İtiraz etmeden kabul ettim gerçeği....