Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bel ki de birinin varlığını farkedince, insanın en müthiş duyguları böyle seriliyordu yerlere, kendinden bile meçhul hale getiriyordu kendini. O birisi safiyane ağırlığı ve berraklığı ile sarıyordu her yanı, kusursuz bir durumun artarak çoğalması gibi...Bir insan diğerini pekala sevebilirdi. Onu özleyebilir ve özümseyebilirdi. Kelimeleri kullanırken onunla konuşmaların da, beyninin tüm hücrelerini devreye sokabilirdi. Onun hayatına görkemli bir halde yücelten dileklerde bulunabilir. Zihninin her halinde ondan bir iz bulunabilirdi. Ondan belirgin bir ilham alabilir. İmkansız da olsa bu, zamansız da olsa... İnsan insanı en hakikatli bir halde sevebilirdi. Hiç bir şey gözetmeden, beklemeden, bekletmeden. İnsan insanı kendinden de çok sevebilirdi. Kendinden öncelikte tanıyabilirdi. Onun yaşamına, varlığına, tercihlerine içten içe saygı duyabilirdi..
Sevgi emekmiş,
Emek ise vazgeçmeyecek kadar, ama özgür bırakacak kadar sevmekmiş...
Can Yücel
Seni zihnimin her girintisine kadar idrak etme çabası içerisindeyim. geceleyin yıldızlara bakarken, ayakbaşında düşüncelerle nöbet bekelrken. gündüzleri bir parça güneşi, bir dirhem bulutu tutarken. seni gövdemde açan bir başak gibi biliyorum. içleri dolan ve doldukça engine gelen, eğilen. yukarısı aşağısı derken, sıcacık akan kanla beraber, kalp atışlarımda tıkırdayan, gözlerimle gözlerinde bir kaçamak bakışla başlayan, sızı hücumuna dek süren. inleten, titreten. sıtmaya tutulmuş halimle, sensizken bekleten...
Harun Küsmüş