Hasan M.
@hasan_mant
"Bir hiç için büssürü gürültü..."
Şu anda okuduğu kitaplar
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kır şu mesafe zincirini
Görmüyormusun ne haldeyim?
Uzat ellerini kalkayım ayağa
Neden susuyorsun...
Sevmiyorsan yanımda durma
Git o zaman...
Gitmiyorsun da...
Neden yanimdasin...?
Sadece bakıyorsun ama adım atmıyorsun...
Onca yazılan kelimeler var.
Belki sen,
Hiçbirini okuyamayacak, haberin bile olmayacak.
Ya yâr olur kalırsın çiçekler açarsın.
Ya el olur gidersin, pişman olursun...
Susup durmana izin veremem.
Çünkü
Bu canımı acıtıyor...
Aşk’a olmayan inancın sonbaharda çiçek açmasını beklemendendi.
Bir kere yanlış çiçek açtı diye küsülür mü?
Gülüşün gülden güzelken,
Gözlerin böyle parıldıyorken,
Yanakların al al’ken,
Saçlarının kokusu bunu yazana noksanken…
Kendini küstüremezsin…
Hiçbir sokağın köşe başında rast gelmedik seninle.
Hiçbir bankta oturmadık.
Göz göze gelmedik mesela,
Aynı masada yemek yemedik.
Ellerine çiçek uzatırken elim elime değmedi mesela…
İlkbaharda açan papatya dalı kulağına konmadı hiç.
Öylece daldı gözlerin uzaklara,
Görmedin üstünden uçan kuşları,
Güneş hep bir yerden doğru
Doğduğu yerde battı.
Duyulmanı duyuyorum,
Görülmeyeni görüyorum,
Farkındayım aslında herşeyin.
İnsan sanır ki en çok dert bende var.
Bilmez kimlerde ne dert var.
Ne savaşlar veriyormuş insan içinde.
Bu bendeki ben değilim.
Giderse bir gün bu hal
O zaman bende Güneşin doğduğu yerdeyim.
Ölümden bile korkmayan bir beden
Kendisine ait olmayan düşüncelerin
Sevda neydi?
Dokunmaya kıyamamaktı,
Gözlerine bakmaya bile çekinmekti.
Yanındayken özlemekti,
Uzaktayken acıya sabretmekti.
Yanındaymış gibi,
Uyuduğunu hayal ederek
Onu seyretmekti.
Sevileni üzmekte neyin nesi,
Her bir gözyaşına
Ömrü feda etmekti.
Sesini özlemekti,
Varlığını hissetmekti,
Ve mesafelerin sevmeye engel olmadığını göstermekteydi.
H.M.