Hasan Günaydın
@hasangnydn61
Bir kitap okuyan her şeyi bildiğini zanneder. İkinci kitabı okuyan kuşkuya düşer. Üçüncü kitabı okuyan hiçbir şey bilmediğini anlar.
uzaktan damıttığın susamlı gözlerinle
ağır bir mermi gibi dalıyorsun içime
eskiyen o ay renkli umutları yeniden
beyâbân esrarınla salıyorsun içime
çöl kırgın, gül yorgun, bulut avare
kapanmaz yürekte işleyen yare
güz vurmuştur gönü nakkaşlarını
Sensiz ne varsa üstünde
dökmeliyim toprağa
istemesen de içip ırmaklarını zehrin
tırman desen, tırmanmalıyım dağa
hem canımsın, hem belamsın, yine de
çekiminle biçareyim, gelemem
canı beladan, belayı candan
korumaya söz vermiştim; ölemem