Sadeleşelim; başımıza gelen talihsiz insanlar yahut olaylar, ıstırabı yaşanıp mesajı alındıktan sonra bırakılmalıdır. Ki özgürleşelim, kendimize dönelim, olgunlaşalım, pişelim. Yoksa hayat akar, biz seyrederiz.
Dert çok, geçmişten gelen, talihsizliğin dibine vuran dertlerimiz var ve fakat derman bizde. Olduğu kadar çok mücadele ederek , “ kederimizin kaderimiz olmasına müsaade etmeyerek “ yola devam etmeliyiz.
Misal; ilgisi ve müdahalesi yüksek, yediğine içtiğine, giydiğine çıkardığına karışan, karar veren kadının ve bunu ilgilenilmek/sevilmek olarak okuyan ergen adamın evliliği şıkır şıkır gider. Ve fakat ergen adam büyüdüğü ve bu ihtiyacı ortadan kalktığında, “ Annem gibisin, ben kadın istiyorum “ der, oyun bozulur.