Derler ki, müzik güzelse, verdiği tat bütün duygulara ayak uydurur. Mutlu insan, melodilerde mutluluğu, hüzünlü insan hüznü bulur; İvan Andreyeviç'in kulakları ise yalnızca fırtınaların uğultularını duyuyordu. Bu eziyet yetmiyormuş gibi, önünde ardında, yanında yöresinde öyle ürkütücü çığlıklar kopuyordu ki, Ivan Andreyeviç'in yüreği parçalanıyordu. Sonunda perde bitti. Ama perde kapandığı anda kahramanımızın başına gelen olayı hiçbir kalem tasvir edemez