Kelimelerle konuşulmamış bir gönül bağım var, belki de konuşamadığım için. Kelimelerim sanki denizin altındaki baloncuklar gibi etrafımda yüzüyor, benimle birlikte yüzüyor, içimde yüzüyor, duyulmak için çığlıklar atıyor sessizce. Aynı zamanda kelimeler beni tamamlıyor da. Ki bu ironik çünkü dediğim gibi, konuşamıyorum...
Ama bu beni susturmuyor. O yüzden benim için kötü hissetmeye kalkmayın çünkü söyleyecek çok şeyim var.