şevval

Canım

Ben senin çocuksu hallerini sevdim Gözlerin ne kadar aydınlık canım Tuttum, o küçük ellerini sevdim Seninle bütün hazları paylaştık canım Her şey varlığınla o kadar güzel ki Bir gün unutabilsin, insan taş değil ki Sen de anlarsın yıllarca sonra belki Dünyada bir tek ölüm var: Ayrılık var canım Bilirdin düşündüğümü ben bir şey demeden Şimdi neden uzaklardasın, bilmem neden Doludizgin yaşanacak yıllar tükenmeden Gel artık canım, gel artık canım

Sayfa 53

Şiir Denizi 2 Ümit Yaşar Oğuzcan

Reklam

şevval

dokunmanın doldurulmaz yeri sızlıyor şimdi aramızdaki boşlukta sen yoksun, ben yokum koca bir geçmiş şimdi tek başına alçak sesle konuşmakta...

şevval

hayatın rüya dilini öğrenmeye anahtarım yetmiyor şimdi senden yapılmış bir karanlıkta düşünüyorum da: hiçbir şey öğretmeyen aşk ne çok şey öğretmiş bana aynı yaşamıyor herkes aşkı da, ayrılığı da birbirini tutmuyor aşk gözü kimsenin kaçıp gidiyor hayat kayıp bakışmalarla

Takip Önerileri

şevval

sudaki halkalar gibi genişleyen küçük alınganlıklardan büyük dargınlıklara vazgeçişler, unutuşlar, kayıplar birbirimizi çok sevdik hep yıllarla azala azala

şevval

senden benim olmayan zamanlarını alıyorum hatıra defterime bensiz çocukluğunu seviyorum kendi kimsesizliğini nasıl severse insan geçmişinden yeni bir evlat edinircesine öyle bir daha bir daha seviyorum ta ki sen benzeyene kadar benim tanıdığım, bildiğim yüzü yanık sevgiliye