Hasret Eken

Hasret Eken
“İnsan, evrende gövdesi kadar değil yüreği kadar yer kaplar. “
333 okur puanı
Ocak 2017 tarihinde katıldı
Pencereyi açan benim. Ortalığı dağıtan rüzgarı nasıl suçlayabilirim ki ?
Ben bu çağın insanı olmaktan nefret ettim! Adına modern de deseler şimdilerin, çok ilkel zamanlardan ahd-ı vefayla dolu bağlar özlüyor içim. Çünkü kimseler artık varolanı onarmaya, birinin her dönemindeki versiyonuyla yeniden onu sevmeye, beraber büyümeye, büyürken köklenmeye çalışmıyor. İnsanı eşya gibi tüketip yenisini keşfetme hastalığından muzdarip kitleler. İnsanların eşyalaştırıldığı, eşyaların Tanrılaştırıldığı bir modernlik çağı… (!)
İnsanlar seni incittiğinde kolların da kırılır. Onları affedebilirsin; ama asla bir daha kucaklayamazsın..!
Beni en çok ben üzdüm bu hayatta sonra da varlığımın dünyadaki elçileri, muhafızları… Çocukluğumun tüm çiçekli bahçelerini tahrip ede ede metruk bir araziye dönüştüren o çiftçilerdir de onlar aynı zamanda. Fakat tüm tahriplere rağmen inat ederek açan, yükselen bir her mevsim kardelenidir ruhum. Zorluklara, yağmalara, mevsimlere direnen… Direndikçe güzelleşen bir varoluş mücadelesinin temsili.. ( Hasret Eken )
Beraber yokuşunu çıktığın yolun düzlüğünde kalbinden dağlayandır insanoğlu.. Bir daha incindiğin yerden sevme! (H.E.)