Ben bu çağın insanı olmaktan nefret ettim!
Adına modern de deseler şimdilerin, çok ilkel zamanlardan ahd-ı vefayla dolu bağlar özlüyor içim. Çünkü kimseler artık varolanı onarmaya, birinin her dönemindeki versiyonuyla yeniden onu sevmeye, beraber büyümeye, büyürken köklenmeye çalışmıyor. İnsanı eşya gibi tüketip yenisini keşfetme hastalığından muzdarip kitleler. İnsanların eşyalaştırıldığı, eşyaların Tanrılaştırıldığı bir modernlik çağı… (!)