• Kitabı okurken adeta kendimden geçmiş olarak buldum kendimi...
    Aslında herkeste olan şey bende de olmuştu hani bir kitap okurken başlarda çok sıkıldım bu ne biçim kitap dediğiniz olmuştur eminim fakat asla bir kitabın ilk yüz sayfasına gelmeden ona çok sıkıcı dememeliyiz asıl olaylar bazı kitaplarda o yüz sayfanın sonlarında gerçekleşir. Gelelim kitabaa ben de şöyle bir olay oldu spoiler almak istemezsiniz tabi kim ister ki? Korkmayınn şuan o spoileri size vermeyeceğim
    Ufak bir bilgi sadece kitap bölüm bölüm oluşuyor ve bu bölümlerden bazıları beni gerçekten çok etkiledi seni bir olayın içine koyuyor ve sen sanki o olayın içindeymişçesine ordan oraya sürüklendiğini hissediyorsun bir bakıyorsun okurken nefesini tutuyorsun öyle nefessiz kalıyorsun ki o cümlelerden başka bir şeyi düşünemiyorsun o sırada acaba ana karakter ben miyim? Sorusu oluşuyor aklında evet komik gelebilirr kitabın ana karakteri neden ben olayım ki değil mi fakat ana karakterin ne olduğu kim olduğu belli olmayan bir kitap olması daha da ilginçleştiriyor. Olayları sen çözmeye çalışıyorsun sen düşünüyorsun bazen duruyorsun okurken ve kendi kendine bu mümkün mü? acaba o olabilir mi ? Tarzı sorular beliriyor kafanda psikopat mısın kızım sen ne düşünüyorsun manyak manyak diyebilirsiniz çünkü bazen ben de kendimi kendim hissetmiyorum kitap okurkeen, evett çok değişik tarzda cümlelerde kuruyorum neyse döneyim şu mükkemmell dediğim kitaba sanırım minik bir spoiler vereceğimm ama çok minik bana bunları yaşatan bölümlerden birinin adı: Gölge. Öyle cümleler yazıyor ki şahsen beni o cümlelerin keskinliği aşık etti
    Zamandan zamana geçiyorsun bir bakıyorsun eski zamanda bir yerde buluyorsun kendini bir bakıyorsun şimdi ki zamandasın amaaa değişik olaylar ile karşılaşıyorsun (minik bir spoiler daha) mesela aynadan biri çıkıyor, uykunda bir anda gölgenin yanında olduğunu hissetmen sankii bir insan gibi ordan oraya yürüyor olacak iş değil ama şizofrence de olabilir nefesine kadar hissediyorsun onu... Eğer bu gerçekte olsa dehşete kapılırsın, korkarsınn, yorganını kafana kadar çekersin nefes alamazsın kendi hayatını bir yandan düşünür bir yandan tehlikeye atarsın bizim manyaklığımız bu da işte sanki yorgan seni sonuna kadar koruyacak yahu o senin gölgen bee :))) neyse.
    Böyle bir kir kitabın az okunmuş olması birazcık üzüyor ama gerçekten birazcık çünküüü ben böyle eğlendiğim her duyguyu yaşadığım bir kitabın keşfedilmemesini isterim bir yandan ama tabiki sadece bir yandan tabiki herkes okumalı fakat öyle bir huy var ki bende hani şarkı dinlerken az dinlenmiş olduğunu görürsün ve o keşfedilmemiş şarkıyı keşfettiğinde o an bir mutluluk oluşurr yaa işte onu hissediyorum. Bence bu kadar gevezelik yeterli yoksa siz sınav sırasında paragrafın uzunluğunu gördüğünüzde o verdiğiniz anlık tepki var ya onu verirsiniz ya hah işte umarım bu yazıyı görünce öyle bir tepki vermezsiniz inşallahh benden bu kadar sağlıcakla kalın ️
  • Sen başıma gelen en az en çok hatalarım
  • Hatalarım orijinal olmalı.
    Eğer öncekilerin tekrarıysa, hiçbir ders çıkarmamışım demektir.

    Paulo Coelho
  • Küçüğüm daha çok küçüğüm, bu yüzden bütün hatalarım.
  • Yüz yıldır hiç konuşmadım, hep bekledim, karanlıkta bekledim, yalnızlıkta bekledim, yalnızlığımda bekledim. Kitaplar okudum, filmler seyrettim, düşünceler geliştirdim. Hayatıma değin sahneler yazdım, sahneler tasarladım, bunları canlandırmak istedim, ümit ettim, düş kurdum, gelecek biriktirdim. Erteledim, erteledim. Yüz yıldır hiç konuşmadım, hiç konuşamadım. Hiç kimseyle konuşamadım. Kimse. Kimse. Kimse. Hiç kimse yoktu ki zaten, nasıl olabilirdi hem?
    Biliyorum hiç sevmeyeceksiniz beni, belki kendi yıkımımı hazırlıyorum sürekli konuşarak, hiç susmayarak. İtiyorum sizi, yanıma yaklaştırmıyorum. Böylelikle sizi kendimden uzak tutuyorum, size sözcüklerden bir orman örüyorum; gene sevesiniz diye belki, hiç sevmeyesiniz diye belki. Konuşarak kendimi boğuyorum, sizi boğuyorum, beraberliğimizi boğuyorum. Oysa, ince, iyi yürekli biriyim, sevmek ve sevilmek istiyorum. Belki de durulurum zamanla, tılsımsız, büyüsüz sevin beni n'olur. Hatalarım, zaaflarım, kusurlarımla sevin. Masalımın ağırlığı altında ezilmiş yüreğimden şimdiye değin uydurulmamış olduğu için hiç kimsenin bilmediği bir sevgi çıkarmak istiyorum. Size bütün geçmişimi, bütün geçmişi, bütün yaşadıklarımı bir çırpıda anlatmak istiyorum.
    Sevmek istiyorum ama sevmeyi öğrenmek istiyorum önce.Yalnızlığımdan kurtulmak için konuşuyorum. O korkunç sessizliği unutmak için konuşuyorum.