Şu hayatın acımasızlığına bak;kuşlar da ölünce toprağa gömülüyor.Oysa onların ruhları gökyüzüne ait.Bir mezarlık olmalı.Gökyüzünde Bulutlara dokunabilen bir mezarlık.
Belki o zaman,bir nebze de olsa,kuşlar hak ettiği özgürlüğe kavuşabilir...
Bildiğim şey hayatta bazen olumsuzlukların da olması gerektiği.Hep başarılı,mutlu,her şeyin yolunda gittiği instagram profilleri vardır,kitaplar filmler vardır ama hayatlar yok..
Hayat bu çünkü.Toz pembe değil...