Onu belki artık hiç görmeyeceğim... Bir daha gözlerinin bana gülümsediğini görmeden, parmaklarımı geniş alnına düşen ince saç kıvrımlarına sürmeden öleceğim... Ah,
ne yazık!...
Ah, Kenan! Sen buldukça bunayan bir nankörsün. Dünyaya sade şikâyet etmek için geldin... Öyle ölüp gideceksin... Şikâyetle geçen bu hayattan dünyaya belki birkaç nağmen yadigâr kalacak... O kadar.