Hatice Barış
@haticebaris
İnstagram= brshatice
Anlayamazdık bazen insanları onları anlamamamızı istedikleri zaman.
Reklam
Zaman göreceli bir kavram bence. Kimine göre çok hızlı geçiyor. Kimine göreyse durmuş vaziyette.
Kötü olmak iyi olmaktan daha zormuş, ruhunda vicdan barındıran insanlar için.
Karşısındaki koltuğa geçip ayaklarımı sehpahaya uzatıp bacağımı diğer bacağımın üstüne koydum. Kollarımı birleştirip Açelya'yı izlemeye başladım. Onu izlemek bana huzur veriyordu. Sanki bütün karanlıkları aydılatabilecek bir güce sahip gibiydi. Yüzünün meydan okuyamaya- cağı bir savaş yok gibi. Neler geçiyordu aklımdan deli gibi ona dokunmak, onunla konuşmak, onu hissetmek istiyordum. Elime değen yüzüyle bile huzur buluyordum sanki. Kalbimin kırık duvarlarına biri tırmanıyor gibiydi. Geçtiği her adımda onarıp.
Barlas ve Adalı birbirlerine bakış atıp yarışırcasına sürerler arabayı. Barlas hızlı bir dönüşle bir otopark'ın içine girer ve ani frenle durup iner arabadan. Adalıda onların arkasından otoparka girer ve hızla fren yapıp iner arabadan.
Barlas'la birbirlerine silah sıkmaya başlarlar. Açelya'da iner arabadan. Tam karşı karşıya geldiklerinde birbirlerinin gözlerinin içine bakarlar. Aralarında çok az bir mesafe vardır. Barlas "geber!" Diye bağırıp çeker tetiği. ikiside aynı anda basarlar silahın tetiğine.
Açelya'nın ikisinin arasına girmesiyle babasından aldığı kurşun göğsüne, Barlas'ın sıktığı kurşunsa sırtına denk gelir ve kanlar içinde yere yığılır.
Reklam