"Küçük bebeğim sanki bana yapışık gibi davranıyor ve beni bir saniye bile yalnız bırakmıyor" diye yakınıyor olabilirsiniz. Eğer böyle yakınıyorsanız yine hemen kalbinize bakmanız gerekir.
Acaba kalbinizde çocuğunuzdan kaçma gibi bir eğilim mi var? "Uyusa da rahat etsem" diyor olabilir misiniz?
Oysa eğer kalbiniz çocuğunuzla vakit geçirmeyi sevmiyorsa, onunla hiçbir zaman iyi bir ilişki kuramayacağınızı bilmeniz gerekir.
Çünkü kalbiniz onunla geçirdiğiniz vakitten sevinç duymadığınızı çocuğunuzun kalbini açık açık söyler ve bu konuşmada sözün olması da gerekmez.
İçinde annelerin sükunetli olduğu evlerdeki çocukların kalbi ilme ve ibadete çok yatkın olur. Ve bir annenin anneliğindeki kalitesi sükunetiyle orantılıdır.
Sonradan öğrendim ki,
insanın kalbi ve kafası sürekli bir iç konuşmaya meyilli yaratılmış. Bunun nedeni ise kalbimizin her çarpışında aslında "Allah" zikrini icra etmeye olan fıtratıymış.