İnsan derde kapıldığında ümitsizliğe düşer, günü geldiğindeyse dert biter ama ümitsizlik devam eder. Halbuki ümitsizlilk sebebi olan dert gelmiş ama geçip gitmiştir.
Derdimiz bütün hayatımızı kapsamamalıdır. Bir konuda dert yaşıyorsak başka konularda da yaşadığımız anlamına gelmez.
İnsan neyi O'ndan biliyorsa, onu O'ndan istemektedir. Buna karşılık, neyi kendi başına kotaracağına eminse kişi, orada duası yoktur.
Neyi bir başkasından umuyorsa, orada da duası yoktur.
İnsanoğlu, eşyanın ne kadarını Allahtan biliyorsa, o kadarını O'ndan istemektedir.
Bu bakımdan, duamız, en temelde, imanımızın derecesini bize gösterir. Beraberinde, kulluk idrakimizin derecersini.