Hatice Erol

Hatice Erol
@haticeerol22
Oyunun kurallarını anlamıştık artık; biri geliyor, öteki gidiyordu ama hiçbir şey değişmiyordu. Oyun hep aynıydı.
Sayfa 156·Kitabı okudu
Reklam
Zulme karşı direnmeyen insan önce onurunu ve özsaygısını yitiriyordu.
Sayfa 156·Kitabı okudu
Savaşı kimin başlattığı, kimin haklı olduğu gibi mantık yürütmeler, boğucu hale gelen korku ve nefret ikilisi karşısında bütün anlamını yitirmişti. Herkes intikam istiyordu. Korku nefreti, nefret korkuyu besliyordu.
Sayfa 103·Kitabı okudu
Çünkü korku duygusu geçiciydi. İnsan bir gün korkar, ertesi gün unutur, hayatın ayrıntılarına dalar ve kahkahalarla gülebilirdi.
Sayfa 99·Kitabı okudu
"Zaten bir yerde kötülük varsa, oradaki herkes biraz suçludur"
Sayfa 92·Kitabı okudu
Reklam