bazen sana olan sevgimi oyle derinden hissediyorum ki icim eziliyor, kalbim buyuyor buyuyor ve diger organlarimi yok ediyor. sadece kalbimden olusuyorum bazen. bazen tum bedenim kalbim ve kalbimin icinde sen. bazen bir koku duyuyorum senden. bazense bir kez goz goze gelmek yetiyor ruhumun uyanmasina, icimin erimesine. icim oyle eriyor ki bazen yollar oluyorum sana, ictigin su oluyorum, cektigin hava ve mutlaka dokunmalarin oluyorum. icim oyle eriyor ki bazen ben diyorum, artik bir butunum onun sol gozuyle. ve bazen oyle derin sessizlikler icinde gurultuler duyuyorum ki seni duymam saniyorum. ve bazen kalbim oyle eziliyor ki icimde curuyup kuflenecek saniyorum. doluyorum tasiyorum akiyorum. bazen bir nimet gibi yagiyorum goklerden usul usul topragina. bazen bir firtina gibi esiyorum sehrinde icini urperten. ve bazen, tanistigimiz sonbaharda, evlendigimiz ormanda, aglastigimiz vapurda, buyudugumuz sarkilarda ve bazen sende, yaralarinda, kimseye anlatmadiklarinda, bir ic cekisinde veyahut bir hayale dalisinda, sol gozunde bilhassa sol gozunde filizleniyorum.