VENTUS

VENTUS
Şehir yorgundu, gece yorgundu, ben yorgundum... -Ahmet Altan
Aykırı zaman bizden neleri götürüyor, kaybedilen nedir, kârın adı ne?
Sayfa 101·Kitabı okudu
Reklam
Zaman tıkır tıkır işliyordu, geçmiş ve gelecek önümde duruyordu. Eşya hakiki hüviyetini fısıldıyordu. Bu kadar şey neye, nasıl sığıyordu fark ettim. Fark ettim, kaybettim/ fark ettim, kaybettim...
Sayfa 99·Kitabı okudu
Sevdanın sesi hüzne bulanmış...
Sayfa 100·Kitabı okudu
Ama sokaklar ve ağaçlar da insanlar gibi yaşlanyıp ölüyorlar, hiçbir şey Baki değil...
Sayfa 98·Kitabı okudu
Niçin ağlıyorum. Belki yıllardan beri ilk defa bir başıma ağlıyorum. Buna ağlamak denemez. Derin bir iç çekiş, geçen zamana, ömre. Belki de sular aydınlanıyor. Ulaşmak istediğim o meçhul kıyı içimin labirentlerinden çıkıp geliyor. Hicret nereye Engin, hicret nereye?..
Sayfa 97·Kitabı okudu
Reklam