Evet küfrediyorum. Unutkanım. Dağınığım. Çok çabuk ağlıyorum. Çocukça davranıyorum. Bazen katlanılamayacak kadar çok saçmalıyorum. Gereğinden fazla ısrarcı oluyorum. Hepsini geçtim, insanlara çok çabuk bağlanıyorum. Ama aramızda söyle bir fark var; ben kimsenin kalbini bilerek kırmam...
Asla...
O zamanlar sık sık söyle düşündüm; beni kuru bir ağacın gövdesine hapsetseler de başımın üstündeki gök parçasına bakmaktan başka yapacak işim olmasa da yavaş yavaş ona da alışacaktım...