Eğer sevgi fikri, sevginin bir deney olarak yaşanmasından daha gerçekse, bu fikrin sabit ve değişmez olduğunu söyleyebiliriz. Ama canlı insandan onun sevgilerinden, nefretlerinden ve acılarından söz edecek olursak, "olmak" ancak bir hareketlilik, canlılık ve değişim içinde anlam kazanır. Canlı olan yapılar (ya da varlıklar) olgunlaştıkları zaman "olmak" tadırlar ve ancak değişebildikler sürece vardırlar. Çünkü gelişme ve değişme, yaşam sürecine sıkı sıkıya bağlı iki temel ilkedir.