Zaman (malum meseledir) bazen kuş gibi uçar, bazen de solucan gibi sürüne sürüne gider ama insanın en çok hoşuna giden, zamanın çabuk mu, yavaş mı, nasıl geçtiği fark edilmeden geçip gitmesidir.
Birbirinize kesinlikle ihtiyacımız var, ama hiç kimse yeri doldurulamaz değildir. Belirli bir kişiyle yaşanan çatışma bizi umutsuzluğa sürükleyebilir, ama bunun nedeni o kişiyi çok yüksek yere koymamız olabilir. Bir başkasını asla dünyadaki tüm iyiliklerin kaynağı olarak görmemeliyiz. Bu bizim hem ruhsal ve duygusal özgürlüğümüzü incitir, hem de gelişimimizi engeller.