"yağmur yüklü, siyah bir bulut annemin gözlerinden hiç ayrılmıyordu. yağmurlarını her fırsatta yorgun gözlerinden boşaltıyordu. hayat, sık sık annemin gözlerinden sızıp yanaklarından aşağıya doğru törensel bir havada iniyordu."
"hevesleri, beklentileri, erteledikleri, kursağında kalmış kelimeleri, kaçırılmış bakışları, gizledikleri, bitirilmemiş mektupları, susuşları ve istemsiz veda edişleriyle tamamlanmamış bir cümledir insan."
"insanlara bir şeyler anlatmaya çalışmak buharlı bir cama yazı yazmaya benziyor. özenle yazıyorsun, apaçık belli oluyor anlattıkların. sonra silinip gidiyor."