Hazelnutlibrary
@hazelnutlibrary
Okuma ihtiyacı barut gibidir bir kere tutuşunca artık sönmez (Victor Hugo)
26 Haziran
1795 okur puanı
Haziran 2019 tarihinde katıldı
Yitik Cennet
Okudum bitti Bugün, kalemine ilk kez misafir olduğum bir kitabın yorumuyla geldim: Yitik Cennet. Bu kitap, hem yazarla tanışmama vesile oldu hem de bende bambaşka bir iz bıraktı. Dürüst olmam gerekirse; okurken bazı sayfaları iki, hatta üç kez okuduğum oldu. Bazen kelimelerin derinliğinde kayboldum, bazen tam anlayamadım ama bu asla kitabı sevmediğim anlamına gelmiyor! Aksine, bu zorlayıcı ama bir o kadar da etkileyici anlatım beni içine çekti. Neden mi?Çünkü kitapta anlatılan olayların çoğuna tam hakim olmadığım için biraz zorlandım, bu bir gerçek. Ama şunu fark ettim: Bazı kitaplar sadece bir kez okunup rafa kaldırılmak için değildir. Yitik Cennet de tam olarak o "yıllar sonra tekrar kapısı çalınacak" kitaplardan biri.
Hz. Adem ile başlayan ve Efendimiz Hz. Muhammed ile nihayete eren bu yolculuk, eminim ki yıllar sonra bilgilerim arttıkça ve bakış açım değiştikçe bana bambaşka kapılar açacak.
Kimlere Tavsiye Ederim?
Eğer Peygamberler tarihiyle ilgili temel bilgilere ve kıssalara hakimseniz, bu derinlik sizi çok yormayacaktır. Ama benim gibi bazı noktalarda eksik hissediyorsanız bir tık zorlanabilirsiniz. Yine de pes etmeyin; o manevi atmosferi solumaya kesinlikle değer!
Bu ülke
Uzun zamandır listemde olan ama bir yandan da gözümü korkutan o kitabı, canım arkadaşım sayesinde nihayet okuyabildim. Aslında Cemil Meriç ile tanışmam, Sevgili Limon Çiçeği'ni okurken onun bu eserine rastlamamla başlamıştı. İtiraf etmeliyim ki; Acaba dili ağır gelir mi, sıkılır mıyım? diye biraz çekiniyordum. Ama okumaya başladıkça anladım ki korkulacak hiçbir şey yokmuş! Yazarın kalemi kimilerine zor veya sıkıcı gelebilir belki ama beni hiç yormadı; aksine o kadar sürükleyiciydi ki koca kitabı dolu dolu üç günde bitirdim.
Kitap, yazarın kendi hayat hikayesiyle yani otobiyografisiyle açılıyor, sonra da kısa kısa denemeler şeklinde ilerliyor. Konular genelde birer sayfa, en fazla iki üç sayfa sürdüğü için okuması çok keyifli. Evet, içinde yer yer yabancı ve eski kelimeler var ama ben onları dert etmedim; kitabın arkasındaki sözlük kısmına baka baka, öğrene öğrene ilerlemek ayrı bir tat kattı.
Belki herkese hitap etmeyebilir, kabul ediyorum; ama benim için 'herkesin bir kez olsun okuması gereken kitaplar' listesinde yerini çoktan aldı bile. Eğer siz de benim gibi çekiniyorsanız, o ön yargıyı kırın ve bu derin dünyaya bir şans verin derim. Kesinlikle tavsiye ediyorum!
Serinin iki kitabını da büyük bir keyifle bitirmiş bulunmaktayım! Okurken hem çok eğlendim hem de karakterlerle birlikte o duygudan o duyguya sürüklendim. Bu seri benim için sadece bir kurgu değil, sanki gerçek insanların hayatlarına misafir oluyormuşum gibi hissettirdi. Aralarındaki o samimi bağ ve yaşadıkları olaylar gerçekten çok etkileyiciydi.
Favori Çiftim Değişmedi: Taylan ,Hülya .
Seride kalbimi hâlâ en çok bu ikili çalıyor. Onların olduğu sahnelerde kendimi resmen hikâyenin içinde buluyorum. Özellikle Taylan’ın o düşünceli ve koruyucu tavırları, karakterini benim gözümde çok daha özel bir yere taşıyor.
Karan’daki büyük değişim .
Bu kitapta Karan’daki gelişimi görmek de harikaydı. Yaşadığı olaylar onu çok daha olgun biri yapmış; bu değişimi ve karakterinin derinleşmesini okumak gerçekten çok hoşuma gitti.
Kitapta beni en çok üzen ve duygusal olarak etkileyen kısım kesinlikle Sina’nın gidişi oldu. Bu ayrılık gerçekten gerekli miydi?diye uzun uzun düşündüm ve tereddüt yaşadım. Ancak onun gidişiyle hikâyeye dahil olan yeni karakterleri de sevdim; her birinin kurguya farklı bir renk kattığı bir gerçek.
Genel olarak seri beni hem çok duygulandırdı hem de fena meraklandırdı! Şimdi tek bir soru var aklımda: Son kitapta bizi neler bekliyor? Karakterlerin başına neler gelecek diye sabırsızlanıyorum.
Siz bu seriyi okudunuz mu? Sizin favori çiftiniz hangisi?
