Hatice Başıbüyük
@hbbasibyuk
kalbinizin raflarına kitaplar dizin
Şu anda okuduğu kitap
“hayat bazen kendi yolunu çizse, duvara çarpıp yaralar açsa bile, yeniden ayağa kalkıp yön bulmanın kâfi olduğunu ekledi. umudun %1 bile olsa, her şeyi değiştirecek bir güç taşıyabileceğini söyledi.”
Reklam
birtakım şeyler kırılır, bazen kırılanlar onarılır, fakat çoğu durumda fark edersin ki kırılan ne olursa olsun hayat o kaybı telafi etmek için yeniden şekillenir, bazen de muhteşem olur bu şekilleniş.
güvenmek mi daha iyiydi, çekinmek mi? insan bir tarafıyla hep ihanet beklerken gerçek bir dostluk yaşanabilir miydi?
sence Felix’in ne derdi var? diye sordu Bay Baker.
soru beklemediği bir yerden geldiği için cevap vermeden önce düşünmesi gerekti.
ben bir derdi olduğunu düşünmüyorum efendim, dedi. bence tek sorunu… mutsuzluk diyecekti az daha. fakat mutluluk denen şey de gösterişten, sürdürülmesi imkansız bir durumdan başka neydi, hele ki dile getirmesi bile bu kadar zorken? çocukken mutluluğu tanımlayabileceğini hatırlamıyordu: bir tarafta korku ve sefalet, diğer tarafta korku ve sefaletin yokluğu vardı ve tek isteği ya da ihtiyacı bu durum olmuştu.
çekingen bir çocuk olması, diye bitirdi.
belki de ölü olmak böyle bir şey diye geçirdi içinden, bunun çok da kötü bir şey olmadığını fark ederek kendini daha iyi hissetti.
Reklam