Sevgi üzerine… varoluş sebebimiz.. hayatımızın kalitesini belirleyen belki de en büyük etken sevgi dolu büyümek ve sevgi dolu olmak ya da sevgisiz olmak…
Erich Fromm felsefik bir anlatımla bize Sevmenin bir sanat olduğunu, bilgiye ve çabaya ihtiyacı olduğunu ifade ediyor. Eğer nasıl sevmemiz gerektiğini öğreneceksek, müzik, resim, marangozluk, doktorluk ya da mühendislik sanatlarını, mesleklerini öğrenmek için ne yapıyorsak onun aynısını yapmamız gerekecektir diyor 25. sayfadaHem biz de söylüyoruz zaten Sevgi neydi? Sevgi emekti..
İnsanı var eden tüm sevgilere değinmiş: Anne sevgisi, çocuk sevgisi, Allah sevgisi, kardeşlik sevgisi, partner sevgisi, kendini sevme başlıklarıyla değinmiş. Başlangıçta bir yerde Mevlana’dan bir alıntı yaptıktan sonra Tanrı sevgisi başlığını anlatırken birçok inanış, felsefe ve dine yer verip İslamiyet ile ilgili hiçbir ifadenin bulunmaması bana göre eksiklikti.
Can alıcı cümlelerin kutucuklarda vurgulanması sevdiğim bir yönüydü, en sonda Erich Fromm’un hayatı İle kısa alıntılara yer vermesi de sevdiğim bir diğer yönüydü..
Sevmeye, sevilmeye, insan olmanın özüne dair düşünmek isterseniz bu kitabı okuyabilirsiniz.. Sevgiyle Kalın