hcrgc
@hcrgcc
21 okur puanı
Mart 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
“İnsan sevince öyle kalmak istiyor. Sevgi varken neden diğer şeyler de var diyorsun. Birini severken başka bir şeyin varlığının ne önemi kalıyor ki? Hayatımda ilk kez cümlemi tamamlamadan beni anlayan birine rast gelmiştim. Aile olmak, birlikte yaşamak çok daha güçlü bağlanmaktır sanırım. Biz öyle olamadık ama ilk kez biri beni gerçekten anlamıştı. Belki de ona değil ilk kez anlaşılıyor olmaya aşıktım bilmiyorum.
Sonra bir gün gitti. Yok oldu hayatımdan… hem her yerdeydi hem hiçbir yerdeydi artık. Gelmeyeceğini bile bile bekledim. Beklemenin yersiz olduğunu bile bile bekledim. Beklemek, ıstırabı uzatmaktan başka bir şey değildi oysa. Bekledikçe onu unutmaktan da korktum. Ben yaşadığım hiçbir şeyi unutmak istemiyorum.”
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
“Zihinsel ve fiziksel en aktif yıllarımızı bir eğitim sistemine adıyoruz. Bize dünyayı gezdiriyorlar mı? Hayır. Bize kendimizi öğretiyorlar mı? Ne için var olduğumuzu? Amacımızın ne olduğunu? Hayır. Bize hayatlarımızı üzerine kurduğumuz paranın nasıl basıldığını öğretiyorlar mı? Hayır. Hayvanları, onlarla iletişimi, onların yaşamını öğretiyorlar mı? Onların yaşamına götürüp kamp yaptırıyorlar mı? Hayır. Hiçbiri öğretilemez üniversitelerde.”
“Ama sensizliğe alışmam hala mümkün değil gibi görünüyor. Bunun için daha ne kadar uzaklaşmam lazım bilmiyorum. Yeterince uzağa gidersem yokluğuna alışabilir miyim? Seni özleyip durmaktan kurtulabilir miyim acaba?”
“Hep çözemediği bir derdi varmış gibidir babam. Hep uzaklarda, hep yalnız ve hep mutsuz… Televizyon, içine dalıp saklanabildiği bir mağaraydı onun için… Belki de hayal ettiği hayat için mücadele etmek yerine onu televizyonun içinde arıyordu. O hayata sahip olmak yerine olanları izlemeyi tercih ediyordu.”
“En büyük meşguliyetim kendi düşüncelerim. Zaten bir insanı kendi kafasının içinde ürettiği evrende olup bitenlerden daha çok ne yorabilir ki?”