Hüda Kara

Hüda Kara
@hdkara·
·
sabitlendi
Mütemadiyen koşturuyorlardı. Bu delişmen hevesi merak etmiştim daima. Çünkü ben koşacak kadar çok istemeyi bilmiyordum hiç kimseye, hiçbir şeye, hiçbir yere varmayı.
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
Hayatının her gününde endişeden, sorumluluktan, görevden ari olsun istiyordu, söz konusu sorumluluk ve görev kendisi olsa dahi.
Akşam olunca hava soğumuştu, aynı hızla ilerlemeye devam ederken tek başına yürümenin, bunca kalabalık bir şehirde yalnız olmanın tadını çıkardı hep yaptığı gibi.
Akşam olunca hava soğumuştu, aynı hızla ilerlemeye devam ederken tek başına yürümenin, bunca kalabalık bir şehirde yalnız olmanın tadını çıkardı hep yaptığı gibi.
Bazen bir şeyi daha az, bir şeyi daha çok hissediyorsun; bazen hislerinin sıralaması değişiyor; bazen daha uzun, bazen daha kısa sürüyor. Ama duygulanımlar hep aynı.