Çok çok beğendim. Bu tarzda okuduğum ilk kitaptı. Diğer yorumları görünce tereddüt etmiştim ama ben sevdim. Mika’ yı ve diğer küçük cadı kızları, onlarla olan ilişkilerini özellikle. Okurken bir çırpıda aktı gitti, elimden bırakmak istemedim. Arada bu tarz kitaplar okunmalı bence. Özellikle Mika ve Jack arasındaki aşk heheh ben sevdim yaa çıtır çerez olumalık sıcak bir hikaye
Güzel ama çok uzatılmış
Kitapta kendi içimde soru işareti yaşadığım noktalar oldu. Özellikle yaş ve büyütme söz konusu. Şu anki yaşları beni rahatsız etmiyor ama bir geçmişleri olması ediyor. Puanı kırdığım nokta orası değil gerci. Evet kitap akıcı bağlayıcı ve kendini okutuyor ama çok çok çok uzun. Bu türde sevmeyeceğim kadar. Bazı yerler rahatlıkla silinebilir di diye dusunuyorum.
Dip not: Ryke seviyore heheh
Tabi ki seni manipüle ediyorum·136 syf.·1000Kitap
10/10
2025 5. kitabı
Bu kitabı caaaanım ablamla okudum için yüz bin milyon veriyorum cok eğlenceli red flagın tanımı bir erkekli kitap harikaydı gone girl izlemiş yazar heheh
Evet tahmin edin kim geldi? İnceleme yazmaktan anlamayan ben
Neyse neyse konuyu daha fazla uzatmayalım:) Bugün 
D. N. Archeron un yazmış olduğu bu güzel esere bakacağız:)
"Bir zamanların ismi unutulmuş meşhur bir halk ozanı vardı. Anlattığı hikâyelerin ucu bucağı yoktu ve öyle hikâyelerdi ki bunlar, onu dinleyenler işittiklerinin tek bir kelimesini bile hiç unutmazdı.
Genç ozan, elinde eski lavtasıyla diyar diyar gezer, bir köyden duyduğunu öteki köye götürür, bir kasabadan dinlediğini öteki kasabaya taşırdı.
Ancak bazen öyle öykülere denk gelirdi ki bunları öğrendiği gibi başka kimseye anlatmamaya yemin ederdi. Zihninde hapsolmuş bu öyküler, bazen uyumasına bile mâni olurdu. O da bu yükten kurtulmak için kendince bir yöntem geliştirdi.
Ölümlü kulaklara ulaşmaması gereken sonsuz hikâyelerini ölümsüz olanlara anlattı. Ozan, yalnızca sırtını doğrultabilmek ve yükünü hafifletmek adına ölümsüzlere güvendi ama ölümsüzler, ona ihanet etti."
Kitabın konusuna gelirsek; arka kapak yazısından anlayacağınız üzere bir ozan varmış.Anlattığı hikayeler yüzünden bir gün ceza almış ve cezası sessizlik olmuş.Tekrar ses istiyorsa hiç duyulmamış, gerçek, çarpıcı bir öykü bulup anlatırsa geri alacakmış.Bizim ozan
uzaklara gider hikayeyi bulmak için.Ve bir nymphe ile tanışır.Nymphe ozana pek çok öykü getirmiş ve bunları anlatacaktır.Yani eserin asıl olayı içinde öyküler olması.İçindeki öyküler sırayla - spoiler işine girer mi bilmiyorum heheh-
Cadısız Köyün Cadısı
Dünyanın Kökleri
Bilinmedik Portreler
Mavi Büyüyle Dolu Küre
Meyre'nin Öyküsü
Yeminkıran
Rüzgârlar Her Şeyi Götürür
Ejder Şövalye
Gezgin Büyücü
Taksus Cadısı
İki Sarı Kasımpatı
Yırtık Kanatlar
Yüz Bin Gece
Vakit Meselesi
İnfeliz
Öykülerin hepsi birbirinden güzel olduğu için aralarından bir favorim
D. N. Archeron un yazmış olduğu bu güzel esere bakacağız:)
"Bir zamanların ismi unutulmuş meşhur bir halk ozanı vardı. Anlattığı hikâyelerin ucu bucağı yoktu ve öyle hikâyelerdi ki bunlar, onu dinleyenler işittiklerinin tek bir kelimesini bile hiç unutmazdı.
Genç ozan, elinde eski lavtasıyla diyar diyar gezer, bir köyden duyduğunu öteki köye götürür, bir kasabadan dinlediğini öteki kasabaya taşırdı.
Ancak bazen öyle öykülere denk gelirdi ki bunları öğrendiği gibi başka kimseye anlatmamaya yemin ederdi. Zihninde hapsolmuş bu öyküler, bazen uyumasına bile mâni olurdu. O da bu yükten kurtulmak için kendince bir yöntem geliştirdi.
Ölümlü kulaklara ulaşmaması gereken sonsuz hikâyelerini ölümsüz olanlara anlattı. Ozan, yalnızca sırtını doğrultabilmek ve yükünü hafifletmek adına ölümsüzlere güvendi ama ölümsüzler, ona ihanet etti."
Kitabın konusuna gelirsek; arka kapak yazısından anlayacağınız üzere bir ozan varmış.Anlattığı hikayeler yüzünden bir gün ceza almış ve cezası sessizlik olmuş.Tekrar ses istiyorsa hiç duyulmamış, gerçek, çarpıcı bir öykü bulup anlatırsa geri alacakmış.Bizim ozan
uzaklara gider hikayeyi bulmak için.Ve bir nymphe ile tanışır.Nymphe ozana pek çok öykü getirmiş ve bunları anlatacaktır.Yani eserin asıl olayı içinde öyküler olması.İçindeki öyküler sırayla - spoiler işine girer mi bilmiyorum heheh-
Cadısız Köyün Cadısı
Dünyanın Kökleri
Bilinmedik Portreler
Mavi Büyüyle Dolu Küre
Meyre'nin Öyküsü
Yeminkıran
Rüzgârlar Her Şeyi Götürür
Ejder Şövalye
Gezgin Büyücü
Taksus Cadısı
İki Sarı Kasımpatı
Yırtık Kanatlar
Yüz Bin Gece
Vakit Meselesi
İnfeliz
Öykülerin hepsi birbirinden güzel olduğu için aralarından bir favorim
Karakter harcama maratonu...
Bu serinin ilk kitabı çıktığı günden beri severek takip ediyorum. İlk iki kitabı bayılarak okumuş olsam da ne yazık ki serinin devamı öyle olmadı. Öncelikle bu kitabın iyi yönlerinden bahsetmem gerekirse yazım dili fazlasıyla akıcıydı. Bu sayede yedi yüz küsür sayfalık kitabı iki günde bitirebildim. Sanırım tek iyi yönü de buydu. Dikkat devamı SPOILERLI!!!! Seri harcanan karakterler mezarlığı. Ana karakterimiz Nova'ya tüm meziyetler yüklenmiş ve diğer karakterlerin içi boşaltılmış. Nova bu kadar gücü kaldırabilecek kadar ne olgun bir ruha sahip ne de zihne. Karakter yapısı gereği çocuksu ve iyi niyetli. Buna lafım yok lakin böylesi bir gücün Nova'nın elinde olması saçma, gereksiz. Elemental diyarının yanlış hatırlamıyorsam kitapta kendine ait bir ruhunun olduğundan bahsediliyor. Madem bu diyar yaşıyor, tanrıça kızı ya da değil fark etmez, niçin Nova gibi sarsık bir karakterin bu gücü taşımasına izin veriyor. Diyelim iyi niyeti ve birleştiriciliği sebebiyle verdi eyvallah. Ya bu kızın başında nasıl bir talih kuşu var ki binde bir gerçekleşen ikiz alevi bağına sahip ve üstüne ikiz alevi en güçlü lordlarından biri olan Daren? Hadi bu da oldu, ya neden bu kızın lordu en güçlü lord olan Arın? Yazık Ayzer'in payına bir tane bile lord düşmezken (düşen de gerizekalı olduğu için öldü, saymıyorum) neden Nova'ya gökten lord yağıyor? Nova'nın bu kadar her şeye sahip olup dört kitap boyunca "ben dışlananım, çürüğüm, ühühü" minvalinde takılması ayrı bir buhran sebebi. Son kitapta Nova; Su varisi, Tanrıça, beşinci element ve Daren'in ikiz aleviydi. Bir ara birkaç sayfalığına ateş varisi de oldu ama neyseki yazar utanıp o sıfatı geri aldı. Kısaca içi bomboş, yalnızca ana karakter olduğu için güçlü yazılmış bir çar Nova.
“Hasta değilken gidip yalandan rapor almamızı tembihleyen bir sistem bizden dürüst olmamızı bekliyor.”
Aylin Balboa’dan okuduğum üçüncü kitap Ateş Sönene Kadar. Zaten yazarın hali hazırda üç kitabı mevcut ve ben hepsini okumuş oldum heheh Neyse cıvımadan devam ediyorum
Dokuz adet öyküden oluşuyor kitabımız. Her birinin ana karakteri oldukça isyankar. Hayata karşı pimi çekilmiş bomba misali dolular. Her an patlamaya hazırlar ve nitekim patlıyorlar da. Genel olarak hepsini beğendim öykülerin. Fakat kitaba ismini veren Ateş Sönene Kadar ve Nafile öyküleri bende daha farklı duygular uyandırdı. Bir hayli duygulanarak okudum diyebilirim. Yazarın nüktedan üslubunu yine aralarda hissedebiliyoruz. İçindeki isyanı da serpiştirmiş böyle alev alev. Özellikle kitaba ismini veren öyküde geçen iki yakın kız arkadaşın birbirleriyle olan ilişkisi, kopmayan bağları, hayata duydukları öfke beni müthiş sardı. Sarsıcı bir hikayeydi. Keyifle okudum. Teşekkürler Aylin Balboa. E çıkartın artık yeni bir tane daha, beklemedeyiz
#alıntı
“Hiçbir şeyi anlamak da istemiyorum zaten. Anlamaktan bıktım, dinlemekten bıktım, beklemekten… En çok da beklemekten.”
Ateş Sönene Kadar, Aylin Balboa
