Acı Çikolata II ~ Damla Akbulut #KitapYorumu
"Sen gerçekten delisin."
"Sana mı? Kesinlikle evet..."
Acı Çikolata'nın ikinci kitabıyla geldim. İlk olarak bu kitabı nasıl bir zamanda okuduysam kendimi tebrik ediyorum. 10 sayfada bir ağladım. Hele bir yerden sonra beni tutabilene aşk olsun.
Benim ağladığım kadar ağlanacak yer yoktu belki ama ben çok kötü oldum. Özellikle bir cümle vardı. O cümleyi hangi kitapta görsem mahvoluyorum burada da yine aynı oldu.
İlkim'i ilk kitapta çok sevememiştim ama burada çook sevdim ve ona kocaman sarılmak istedim. Çok güçlü bir kadındı, pes etmeyip sonuna kadar direnmesi, bazen yorulması ama yinede çabalaması... İlkim yaa. Yine ağlayacağım.
Emir Feza zaten 10 numaraydı. Çok bir sey söylememe gerek yok hepimizin bir tane Emir Feza'sı olsa yeter. İlkim'e ağladığım kadar Emir'in sahnelerinede ağladım bir rüya sahnesi vardı. Gerçek olmadığını, rüya olduğunu biliyordum ama gözlerim dolmadan okuyamadım. Ve annesiyle olan sahnesi... Emir yaaa O kadar güzel seviyor ki İlkim'i, sevgisine ağlamak istiyorum.
Ben kitaptan hiç spoiler yemedim sonu nasıl olacak bilmiyordum. Ve malum sürekli ağladığım için en son dayanamadım gittim Damla'ya sordum. Yoksa okuyamayacaktım. Ama spoiler alsamda yine ağladığım sahneler oldu tabi ki... Sulu göz bir insan olmak cidden çok zor.
Kitapta Emir ve İlkim'in ilişkisinin yanında arkadaşlık ilişkiside öyle güzeldi ki. Seçil... herkese böyle bir arkadaşlık diliyorum Çok mükemmel bir insandı. İlkim'in her anında yanında olup ona böyle destek vermesi beni çok duygulandırdı. Aynı şekil Berin'de öyleydi ve ayrıca onların minik ailesine de çok duygulandım.
Tatlı, acı, zorlu bir hikayeydi. Çok büyük olayların olmadığı, kalp kıran, biraz sinirleneceğiniz ama sonra sarılmak isteyeceğiniz bir hikaye okumak isterseniz.