Büyük bir tarlanın ortasında,
Tek başına bir ayçiçeğiydi.
Tekdüze bir toplumda farklı bir kişilikti o.
Kızfın güneş üzerine vurdukça,
Sırtını güneşe dönmüş ve boynunu bükmüştü.
Karanlıkta iki gölge, umutsuz, ağır alacakaranlıkta birbirine uzanıyor. Elleri birleşiyor ve ışık, yüz altın kupadan dökülen bir güneşmişçesine sel olup yayılıyor.
Kitabın kaleme alınışı çok güzel. Akıcılığı sizi alıp götürüyor. Bi miteoloji kitabı. Ayrıca kitap tasarımıda "beni al" diyor :) Yazarın diğer kitaplarını okumak için heyecanlıyım.