Sevgimi nasıl göstereceğimi bilmiyordum, sınıf arkadaşlarım haklıydı, vahşiydim, yabaniydim. Madem ki seni seviyorum; o halde canına okumam hak, madem ki beni sevdin tevrattaki türlü belalar kurandaki tüm belalar sana müstehak.
Geceleri sabahlara kadar okumayayım da ne yapayım? Ben el ayak çekildikten sonra odamın kapısını sürmeleyip kitaplarımla baş başa kalmak saatini dört gözle beklerim. Çünkü bu ömrümün bütün hazin sergüzeştini ve yaşadığım anın ağır sıkıntısını unuttuğum tek saattir.
Biliyordum ki toprak katı ve tabiat zalimdir ve insan cinsi bozuk bir hayvandan başka bir şey değildir; biliyordum ki insan hayvanların en kötüsü en bayağısı ve en az sevimli olanıdır.