Lucas eve gidiyor. Masasına oturuyor, çocuğun odasının kapalı kapısına bakıyor, bir okul defteri açıp yazmaya başlıyor, “Mathias’ın durumu iyi. Okulun hep birincisi ve artık kabus görmüyor.”
Kocası savaşta kaybolmuş, kendisinde tutuklanıp cehennemin kapılarına kadar gitmiş. Bu öylesine söylenmiş bie söz değil. O kapıların ardında gerçek bir ateş yanıyormuş, insan bedenlerini yakmak için gene insanlar tarafından yakılmış bir ateş.
Onlar yazmışlar: ‘Kocanız suçsuzdu, onu yanlışlıkla öldürdük. Yanlışlıkla çok sayıda insan öldürdük, ama şimdi, her şey düzeldi, özür diliyor ve böyle yanlışlıkların bir daha tekrarlanmayacağını bildiriyoruz.’ Onlar öldürüyor, onlar özür diliyor.