Gamze
@heliotrope
“Zorlu yollardan yıldızlara”
Psk
İstanbul
56 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
“Basil’e Sevgilerle”1000k
Dorian Gray’in Portresi
Psikolojik açıdan değerlendirecek olursam ahlaki çöküş, narsisizm, bilinçaltının derinliklerini irdeleyen bir eser olarak karşımıza çıkıyor.
Dış görünüşü ile mükemmelliyet ve güç arayışı kişide narsistik örüntülere ve içsel olarak boşluğa ve suçluluğa yöneldiğini görürüz. Jung’un gölge arketipine yapılan vurguyla beraber aslında kendi gölgesinden kaçışını okuruz. Onu kabul etmektense ondan kaçar, bastırma eğilimi gösterir. Bu da yıkıcı sonuçlarla bizleri ve Dorian’ı buluşturmuş olur.
Freud’un haz ilkesi açısından değerlendirdiğimizde ise, Lord Henry’nin manipülatif tavırlarının da etkisiyle haz arayışında gerçeklikle bağını koparan Dorian, artık kendisine ve çevresine zarar veren biri haline gelmiştir.
Portre, Dorian’ın ahlaki çöküşünü ve vicdanını bizlere somut bir kanıt olarak gözler önüne serer. Her ahlaksız eylemde portre çirkinleşirken Dorian, ilk günki gibi sad ve masum kalır. Portre, ahlaki çöküşün görsel bir metaforudur. Bireyin kendi içindeki çürümüşlüğü kabul etmeyerek bastırmasının en temel kanıtıdır.
Bu eser, bizlere bireyin içsel çatışmalarının ve ahlaki seçimlerinin ruh sağlığı üzerindeki etkilerini güçlü şekilde göstermektedir.
“Basil’e sevgilerle.”
Dorian Gray'in Portresi 
Oscar Wilde
Dorian Gray'in Portresi Oscar WildeReklam
Geçmişten esintilerRoman
” İnsanların yüzyıldan fazla yaşamama nedeninin buna uygun olmamaları olduğunu anlamıştım. Yani psikolojik olarak. Sanki tükeniyordunuz. Geriye devam etmenizi sağlayacak kadar bir benlik kalmıyordu. Kendi düşüncelerinizden sıkılıyordunuz. Hayatın kendini tekrarlayışından. Bir süre sonra görmediğiniz hiçbir gülücük, bir jest kalmıyordu. Dünya üzerindeki her değişiklik önceki değişiklikleri hatırlatıyordu. Haberler haber olmaktan çıkıyordu. ‘Haber’ sözcüğü komik gelmeye başlıyordu. Her şey bir döngüydü. Yavaşça dönerek geçmişe doğru giden bir döngü. Defalarca, tekrar tekrar aynı hataları yapmaya devam eden insanlara duyduğunuz hoşgörü azalmaya başlıyordu. Bir zamanlar nakaratını çok sevdiğiniz ama artık her duyduğunuzda kulaklarınızı parçalamak istediğiniz bir şarkıyı sonsuza kadar dinlemek gibi bir şeydi bu.” Kitabın konusuna değinecek olursam beni içine alan kısım buydu. Tom adlı bir karakterimiz var ve bir hastalığı var. Can alıcı kısım da burda başlıyor. Yüzyıllar boyunca yaşıyor ve yaşlanması o kadar yavaş ki 41 yaşında gözüküyor ama 439 yaşında. Böyle olunca da devamlı konum değiştirmesi ve kendini saklaması gerekiyor ama Shakespeare’le aynı sahnede yer alıyor, Fitzgerald’larla içki içiyor. Yani öyle bir maceraya atılıyorsunuz ki okurken onun yerinde olmak istiyorsunuz. Okurken Shakespeare’ i izleyebilmek için sahnede elma satmak istedim. 1600’lerden, 1800’lere ordan da günümüze. YANİ KİTAP OKUMAYANA BİLE OKUTUR. SU GİBİ SUUUU 
Zamanı Durdurmanın Yolları 
Matt Haig
Zamanı Durdurmanın Yolları Matt HaigJane Eyre seni hayatım boyunca yüreğimde taşıyacağım.Edebiyat & Roman
Ah Jane, canım benim.
Onlarca, yüzlerce belki binlerce kitap okudum hayatım boyunca ama bu kadar içime işleyen, her bir zerresinde kendimi bulduğum bir kitap okumadım ben. Her zerresiyle öylesine güzel işlenmiş ve öylesine büyük bir baş yapıt ki benim fani sözlerim asla yeterli kalmayacaktır bu güzel kitabı anlatmak için.
Adeta tüm duygular ilmek ilmek işlenmiş bu kitapta. Kendimi bu kadar kaptırarak okuma yaptığımı inanın hatırlamıyorum. Her cümlesini, her gönül kırgınlığını, üzüntüyü, öfkeyi iliklerime kadar hissettiğimi söyleyebilirim. Kimi kısımda kitabı kapattım ve boş boş duvarı izledim. Nasıl devam edeceğim dedim. Ya kötü bir şey olursa ya bu eşsiz duygular yıkılırsa diye ödüm koptu adeta. Ah Jane seni çok seviyorum. Ah Mr. Rochester seni de öylesine seviyorum ki. Ömrüm boyunca kalbimde yaşatacağım sizi. Baş ucumda olacaksınız. Dönüp dönüp sizin parçalarınızı okuyup kendimde toplayacağım. 
Jane Eyre 
Charlotte Brontë
Jane Eyre Charlotte BrontëMUHTEŞEM GATSBY İNCELEMEEdebiyat
İhtişamlı, görkemli partiler veren, hakkında çeşitli dedikodularla, partileriyle dillerden düşmeyen, kimsenin tam olarak kimin nesi olduğunu bilmediği Jay Gatsby’ i tanımakla başlıyoruz. Temeli Gatsby’nin ilk aşkına kavuşması üzerine kurulmaya çalışılsa da alt metninin başarılı olduğunu söyleyebilirim. Amerikan rüyasının yıkılışını, sonradan zengin olanların içi boş gösterişini, asıl zenginlerin gerçek yüzünü ve aslında kirli işlerini nasıl da başkalarına yaptırdıklarını açık şekilde gördüğümüz, Caz Çağı diye bildiğimiz 1920’li yılların Amerika’sının coşkusunu, aşırılıklarını ve tabiki de yıkılışını da gördüğümüz zevkle okuduğum bir kitaptı.
İhtişamın ardındaki o boşluğu kitap bize çok iyi bir şekilde yansıtmıştı. Gatsby’nin azmine, çabasına, sevgisine kimi yerde hayran kaldım ve kitabın sonunda onu yalnız bırakmak ve vefa göstermek istedim.
Anlatımından konuşacak olursam da verilmek istenen mesaj, anlatılmak istenen yalın ve başarılı şekilde verilmişti ancak daha dolu dolu, yoğun bir anlatım olsaydı çok daha büyük bir zevk duyardım. Bazı kısımlarda “eee sonra ne oldu peki” diye düşünmeden edemedim.
Şunu belirtmeden geçmek istemem tabiki de 1920 Amerika’sını yani “Caz Çağı” diye bilinen yıllarda buluyorsunuz kendinizi. Bende orda olmalıydım ve o büyüye kapılmalıydım derken buldum sürekli kendimi.