De bana, kalbin uçar mı bazen, Agathe,
Bu pis şehrin kara ummanından uzak.
Başka bir ummana, sade renk ve hayat,
Ve bekaret gibi, mavi, derin, berrak.
De bana, kalbin uçar mı bazen, Agathe?
Deniz, engin deniz, dinlendirir bizi.
Kükreyen rüzgârın hudutsuz orguna
Uyan, boğuk sesli şarkıcı, denizi
Hangi şeytan, dadı yaptı bu yorguna?
Deniz, engin deniz, dinlendirir bizi.
Al götür beni, vagon! Kaçır beni gemi
Uzak! Uzak! Çamur gözyaşı bu yerde.
Hayatımdan insan çıkardıkça özgürleşiyorum, hafiflediğimi hissediyorum. Sanki hepsi birer yükmüş ve benim uçmak için bu yükleri eksiltmem gerekiyormuş gibi.