Sezen.

Sezen.
@helliest
önce melek gibi gözlerime bakıp sonra terk et.
Sabitlenmiş gönderi
elbet bir gün, birileri güzelliğiyle odaları doldururken, ben köşede kalemimi bileyleyerek bekledim. aynalar bana sırtını döndü, ama kağıtlar hep yüzüme baktı. çirkinliğim, suskunluğumun yankısı oldu ve o yankı, zamanla cümlelere dönüştü. insanlar gözlerimi kaçırırken, ben kelimelerimi çoğalttım. çünkü dışlanmışlık, bir dil yaratır; görülmemek, bir bakış biçimi kazandırır. yazdıkça, çirkinliğim bir armağana dönüştü: bana kalemimi verdi ve o kalemle, kimsenin görmediği yerleri yazdım. kimsenin duymadığı acıları. kimsenin sormadığı soruları. belki de en sahici yas, en sessiz olandan çıkar.
Edebiyat
Reklam
birine fazla açıldıktan sonra bir gün onların karşına geleceğini bilmek.
Edebiyat
seninle ne yeminler ettik ama tövbeler iyi ki var değil mi bir tanem?
Edebiyat
yaşanabilecekken yaşanmayanlar, yaşanmak istenmeyenler.
Edebiyat
selam millet.
1000Kitap