yürüye yürüye
Dün, ayaklarım şişip kanayana kadar saatlerce yürüdüm. Belki aptalca bir fikirdi ama buna gerçekten ihtiyacım vardı. Ne olur ne olmaz diye yanıma yol arkadaşları da almıştım; ne de olsa bu bir yolculuktu, insanın başına ne geleceği belli mi olur.. Geri döndüğümüzde beyaz çoraplarım kanlar içindeydi. Çektiğim o ağrı ve sızıya rağmen, bugün yine olsa yine yürürdüm. İnsan, uzun ve yıpratıcı yolculuklarda o an hem hayata dört elle sarıldığını hissediyor hem de adımlarıyla kendi sonunu hazırlayabileceğini... Bu yoğun duygu karmaşasının yanında fiziksel acı o kadar hafif kalıyor ki... Tabii ki bu duygudan sıyrılınca, ağrılarımdan ve yaralarımdan dolayı sızlanmayı da ihmal etmedim.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bedelini ödemediğin bir şeye sahip olacağını düşünüyorsan hem haksız hem de akılsızsın...
Ben bir insanda konuşmaya, duruşa, karaktere, üsluba, merhamete, adaba, edebe, saygıya bakıyorum. Mal mülk, makam mevki benim için sonraki plan. İlk önce insan olabilmeyi başarmış mı, kalbinde insanlığa yer ayırabilmiş mi, kendine saygı duyuyor mu, etrafına bir değer katabilmiş mi, büyüğünü sayıyor küçüğünü seviyor mu, haddini, sınırını, hududunu biliyor mu, vicdanı rahat mı ben ona bakıyorum. Geriye kalan her şey hem gözümde değersiz, hem de gönlümde yersiz.
...kıyamıyorum sana kendime kıysam bile... Hem kaçıyorum senden, hem düşüncelerimle, korkularımla savaştayım. Sevda, işte böyle bir şey olmalı!.
Ahmed Günbay Yıldız
Ahmed Günbay Yıldız
Ahmed Günbay Yıldız