hepokur
@hepokur
mavi periden, kendisini çok katlı pasta görünümünde, çiçekli bir kütüphaneye dönüştürmesini istemişti...
AĞAÇ
Ağaca bir taş attım
Düşmedi taşım
Düşmedi taşım
Taşımı ağaç yedi
Taşımı isterim
Taşımı isterim
Orhan Veli KANIK
Şiirin hikâyesi ise şöyle:
Orhan veli, vakti-i zamânında, Çınar Dergisi'ne bir şiir gönderir. Dergi şiiri yayımlamaz. Orhan Veli de, "Mâdem yayımlamıyorsunuz, o hâlde şiirimi geri gönderin." der. Ancak dergi şiiri geri de göndermez. Şiir bunun üzerine yazılırr ve Varlık Dergisi'nde yayımlanır. Orhan Veli, şiirin bütününde mûzip bir dille, Çınar dergisini taşlar.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Yavaş yavaş ölürler
Seyahat etmeyenler.
Yavaş yavaş ölürler
Okumayanlar, müzik dinlemeyenler,
Vicdanlarında hoşgörüyü barındıramayanlar.
Yavaş yavaş ölürler
Alışkanlıklarına esir olanlar,
Her gün aynı yolları yürüyenler,
Ufuklarını genişletmeyen ve değiştirmeyenler,
Elbiselerinin rengini değiştirme riskine bile
girmeyenler,
Bir yabancı ile konuşmayanlar.
Yavaş yavaş ölürler
Heyecanlardan kaçınanlar,
Tamir edilen kırık kalplerin gözlerindeki pırıltıyı
görmek istemekten kaçınanlar.
Yavaş yavaş ölürler
Aşkta veya işte bedbaht olup yön değiştirmeyenler,
Rüyalarını gerçekleştirmek için risk almayanlar,
Hayatlarında bir kez dahi mantıklı tavsiyelerin dışına
çıkmamış olanlar
Pablo Neruda
“Bir insan ne zaman ölür?”
sorusuna Romalılar, eski bir taş yazıtta şöyle yanıt vermişler: “Onu en son anan insan öldüğü zaman..."