Nuray Erdoğan
@hera13
Evli ve 2 çocuk annesi
Grange'nin bütün kitaplarını istisnasız beğenen bir okuyucuyum. Ama uzun bir süre ara vermiştim. Şimdi tekrar okuyunca böyle bi vaov olmadım açıkçası. Yani ilk 300 sayfayı boşuna okumuşum gibi geldi. Okurken de sıkılmadım o ayrı bir paradoks zaten. Son 300 sayfada olayların birbirine bağlandığı güzel bir örüntü inşa edilmiş. Ama ilk 300 sayfa için bir şey söyleyemiyorum.
Gel gelelim kitabın içeriğine. Spoiler vermeden nasıl anlatılır bilmiyorum ama. Nazi Almanya'sının birbirinden acımasız katliamları işkencelerine şahit oluyorsunuz. Bazen iliklerime kadar hissettim bu zulmü. Bir katilin peşinden koşan bir gestepolu ve iki psikiyatr. Hiç beklenmedik bir son. Ama her şey acı, kan ve vahşete bürülü.
Bu aralar hiç kitap okuyamıyorum. Acaba günde en az 10 sayfa sınırı mı koysam kendime sizler nasıl okuyorsunuz.