.
@hermy
Bilim almış başını giderken karşındaki bir yığın insanın ne kadar küçük şeylerle uğraştığını düşünüp acınıyorsun. İçerliyorsun.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ve dönüp oradaki heriflere diyeceğim ki :
"Burada ölen yalnızca benim bedenimdir, ki zaten ölümlüydü, ölecekti. Ama düşüncemi öldüremeyeceksiniz, ölmeyecek, yaşayacak."
"Herkes ne zaman ölür
elbet gülünün solduğu akşam."
Kolay elde edilmiş bir mutluluk mu, yoksa insanı yücelten acı mı daha iyi?
Kitaplardan başka ne sığınacak yerim, ne de gidecek bir kapım vardı.